آموزش باغبانی

کاشت گوجه فرنگی در خانه | 8 ترفند کاشت گوجه در گلدان

کاشت گوجه فرنگی (1)

روش کاشت گوجه فرنگی در زمین

کاشت گوجه‌فرنگی در زمین یک فرآیند ساده است که با رعایت چند مرحله می‌توانید به نتایج مطلوبی دست پیدا کنید. در زیر یک روش کلی برای کاشت گوجه‌فرنگی در زمین را شرح می‌دهم:

انتخاب مکان: برای کاشت گوجه‌فرنگی مکانی را انتخاب کنید که دارای نور خورشید کافی و خاک مناسب با زهکشی مناسب باشد. انتخاب مکانی که در طول روز نور خورشید به طور کامل به آن دسترسی داشته باشد برای رشد بهتر گوجه‌فرنگی مفید است.
زمان کاشت: بهترین زمان برای کاشت گوجه‌فرنگی در زمین، بهار است، زمانی که خطر انجماد زمین به پایان رسیده است و دمای هوا معمولاً بین 15-25 درجه سانتی‌گراد است.

آماده‌سازی زمین: زمین را به‌طور کامل آماده کنید. ابتدا خاک را با یک ابزار مناسب (مانند تجهیزات مخصوص کشاورزی یا کشتزار) از سنگ‌ها و قطعات دیگر پاک کنید. سپس با استفاده از کلیه یا فرکتور، خاک را تهیه کنید.

کاشت بذر: بذرهای گوجه‌فرنگی را به عمق حدود 1-2 سانتیمتر در خاک کاشته و بر روی آن خاکی را با آب مرطوب کنید. فاصله‌های مناسب بین ردیف‌ها و گیاهان را رعایت کنید تا فضای کافی برای رشد گیاهان فراهم شود.

آبیاری: بعد از کاشت بذرها، زمین را به طور ملاقاتی آبیاری کنید تا خاک مرطوب شود. پس از آن، مراقب باشید که خاک خیس بماند و در صورت نیاز به آبیاری مجدد اقدام کنید.

مراقبت‌های پس از کاشت: پس از کاشت، بهتر است مراقبت‌های منظمی را از گیاهان داشته باشید، از جمله آبیاری منظم، از بین بردن علف‌های هرز، و احاطه از بیماری‌ها و آفات ممکن.

پیچیدن گیاه: هنگامی که گیاهان به ارتفاع حدود 30-45 سانتیمتر رسیدند، می‌توانید آنها را پیچیده و به ستوه برسانید. این عمل به رشد بهتر گیاهان کمک می‌کند و از آسیب به ساقه‌های ضعیف جلوگیری می‌کند.

با رعایت این مراحل، می‌توانید بهترین نتیجه را از کاشت گوجه‌فرنگی در زمین خود به دست آورید. به خاطر داشته باشید که همیشه می‌توانید از راهنمایی‌های محلی و متخصصان کشاورزی در منطقه خود نیز بهره‌مند شوید.

اگر علاقه مند به خرید نهال یا خرید گل و گیاهان آپارتمانی دارید می توانید به سایت باغ نت مراجعه کنید.

 

روش کاشت گوجه فرنگی در گلدان

کاشت گوجه‌فرنگی در گلدان یک روش عالی برای کشت این گیاه در فضای داخلی، بالکن، یا حتی فضای کوچک خارجی است. در زیر یک روش کلی برای کاشت گوجه‌فرنگی در گلدان را شرح می‌دهم:

انتخاب گلدان: گلدانی با عمق حداقل 30-40 سانتیمتر و پوشش‌های زهکشی مناسب را انتخاب کنید. اطمینان حاصل کنید که در سوراخ‌های زیرین گلدان، آب به درستی جا به جا می‌شود.

انتخاب بذر: از بذر گوجه‌فرنگی با کیفیت و مطمئن باشید. معمولاً بذرهای گوجه‌فرنگی در دسترس فروشگاه‌های بذر و فروشگاه‌های کشاورزی هستند.

خاک مناسب: از خاک حاوی مواد آلی و با خاصیت زهکشی خوب استفاده کنید. می‌توانید از مخلوطی از خاک باغچه و کود آلی استفاده کنید.

کاشت بذر: بذرها را در عمق حدود 1-2 سانتیمتر در خاک قرار دهید. فاصله مناسب بین بذرها را رعایت کنید (حدود 20-30 سانتیمتر).

آبیاری: بعد از کاشت بذرها، خاک را به طور ملاقاتی آبیاری کنید تا خاک مرطوب شود. پس از آن، مراقب باشید که خاک خیس بماند و در صورت نیاز به آبیاری مجدد اقدام کنید.

مکان مناسب: گلدان را در مکانی قرار دهید که دارای نور خورشید مناسب باشد. گوجه‌فرنگی نیاز به حداقل 6-8 ساعت نور خورشید در روز دارد.

مراقبت‌ها: گیاهان را مراقبت کرده و هر روز بررسی کنید که خاک رطوبت کافی دارد و گیاهان به درستی رشد می‌کنند. همچنین به مراقبت از گیاهان در

مورد آفات و بیماری‌ها توجه کنید و در صورت لزوم اقدامات مناسبی انجام دهید.

با رعایت این مراحل، شما می‌توانید گوجه‌فرنگی‌های سالم و خوشمزه را در گلدان خود کشت کنید و از محصولات خود لذت ببرید.

کاشت گوجه (1)

 

کشت گوجه فرنگی در فضای باز

کاشت گوجه‌فرنگی در فضای باز می‌تواند یک تجربه ممتع و مفید باشد، زیرا این گیاه به نور خورشید مناسب و فضای باز برای رشد بهتر نیاز دارد. در زیر یک روش کلی برای کاشت گوجه‌فرنگی در فضای باز را شرح می‌دهم:

انتخاب مکان: مکانی را انتخاب کنید که دارای نور خورشید کافی و خاک مناسب با زهکشی مناسب باشد. معمولاً گوجه‌فرنگی به حداقل 6-8 ساعت نور خورشید در روز نیاز دارد. همچنین اطمینان حاصل کنید که فضای انتخابی دارای آبیاری مناسب و خاک با دفع آب مناسب است.

زمان کاشت: بهترین زمان برای کاشت گوجه‌فرنگی در فضای باز بهار است، زمانی که خطر انجماد زمین به پایان رسیده و دمای هوا معمولاً بین 15-25 درجه سانتی‌گراد است.

آماده‌سازی زمین: زمین را به‌طور کامل آماده کنید. ابتدا خاک را با یک ابزار مناسب (مانند تجهیزات مخصوص کشاورزی یا کشتزار) از سنگ‌ها و قطعات دیگر پاک کنید. سپس با استفاده از کلیه یا فرکتور، خاک را تهیه کنید.

کاشت بذر: بذرهای گوجه‌فرنگی را به عمق حدود 1-2 سانتیمتر در خاک کاشته و بر روی آن خاکی را با آب مرطوب کنید. فاصله‌های مناسب بین ردیف‌ها و گیاهان را رعایت کنید تا فضای کافی برای رشد گیاهان فراهم شود.

آبیاری: بعد از کاشت بذرها، زمین را به طور ملاقاتی آبیاری کنید تا خاک مرطوب شود. پس از آن، مراقب باشید که خاک خیس بماند و در صورت نیاز به آبیاری مجدد اقدام کنید.

مراقبت‌ها: پس از کاشت، بهتر است مراقبت‌های منظمی را از گیاهان داشته باشید، از جمله آبیاری منظم، از بین بردن علف‌های هرز، و احاطه از بیماری‌ها و آفات ممکن.

پشتیبانی از گیاهان: هنگامی که گیاهان به ارتفاع حدود 30-45 سانتیمتر رسیدند، ممکن است نیاز به پشتیبانی از آنها داشته باشید. می‌توانید از ستون‌ها یا کارهای دیگری استفاده کنید تا گیاهان بهترین پشتیبانی را داشته باشند.

با رعایت این مراحل، می‌توانید گوجه‌فرنگی‌های سالم و خوشمزه را در فضای باز کاشت کرده و از محصولات خود لذت ببرید.

برای خرید بذر و مشاهده تنوع بذرگیاهان خاص و کمیاب کلیک کنید.

 

کاشت نشا گوجه در زمین کشاورزی

کاشت نشا گوجه در زمین کشاورزی یکی از مراحل مهم در تولید گوجه‌فرنگی است که به مراحل کاشت بذرها پیش از این از روش‌های دیگری متفاوت است. در زیر یک روش کلی برای کاشت نشا گوجه در زمین کشاورزی را شرح می‌دهم:

آماده‌سازی زمین: زمین را به‌طور کامل آماده کنید. ابتدا خاک را با استفاده از ابزار مناسب مانند تراکتور یا تیلر تخریب و کشته کنید تا از سنگ‌ها، علف‌های هرز و دیگر آلودگی‌ها پاک شود. سپس خاک را با کودهای آلی یا شیمیایی مناسب بهبود دهید.

آماده‌سازی نشا: نشا گوجه‌فرنگی را به صورت موازی در ردیف‌های زمین کشاورزی کاشته و آن را در خاک فرو کنید. فاصله مناسب بین ردیف‌ها و نشاها را رعایت کنید تا فضای کافی برای رشد گوجه‌فرنگی‌ها فراهم شود.

آبیاری: بعد از کاشت نشا، زمین را به طور ملاقاتی آبیاری کنید تا خاک مرطوب شود. پس از آن، مراقب باشید که خاک خیس بماند و در صورت نیاز به آبیاری مجدد اقدام کنید.

مراقبت‌ها: پس از کاشت، بهتر است مراقبت‌های منظمی را از نشا گوجه‌فرنگی داشته باشید، از جمله آبیاری منظم، از بین بردن علف‌های هرز، و احاطه از بیماری‌ها و آفات ممکن.

پشتیبانی از نشا: هنگامی که نشا به ارتفاع حدود 30-45 سانتیمتر رسیدند، ممکن است نیاز به پشتیبانی از آنها داشته باشید. می‌توانید از ستون‌ها یا کارهای دیگری استفاده کنید تا نشا بهترین پشتیبانی را داشته باشند.

با رعایت این مراحل، شما می‌توانید نشا گوجه‌فرنگی‌های سالم و قوی را در زمین کشاورزی کاشته و از محصولات خود لذت ببرید.

برای خرید خاک از فروشگاه باغ نت و مشاهده محصولات متنوع کلیک کنید.

 

بهترین زمان کاشت گوجه فرنگی

بهترین زمان برای کاشت گوجه‌فرنگی بستگی به منطقه جغرافیایی، شرایط آب و هوایی، و نوع گوجه‌فرنگی است. اما در کل، معمولاً بهار به عنوان بهترین زمان برای کاشت گوجه‌فرنگی در بیشتر مناطق شناخته شده است. زمان کاشت بهاری گوجه‌فرنگی به دلایل زیر مناسب است:

دما: در بهار، دماها به مرور زمان گرمتر می‌شود که به رشد گوجه‌فرنگی کمک می‌کند. گوجه‌فرنگی نیاز به دمای مناسبی برای جوانه زنی و رشد بهتر دارد که در فصل بهار اغلب فراهم می‌شود.

نور: بهار نیز فصلی است که مدت زمان نوری بیشتری دارد، که برای رشد سریع‌تر گیاهان مفید است. گوجه‌فرنگی به نور خورشید فراوان نیاز دارد تا بهترین عملکرد را داشته باشد.

زمین‌آماده‌سازی: در بهار، خاک هنوز مرطوب است و زمین آماده‌سازی برای کاشت گوجه‌فرنگی انجام می‌شود. این اجازه را به شما می‌دهد که به طور مناسب خاک را آماده کنید و از اصلاحات لازم مانند افزودن کود آلی یا شیمیایی بهره ببرید.
با این حال، در برخی مناطق با شرایط آب و هوایی خاص، ممکن است زمان کاشت متغیر باشد. بهتر است از مراجع محلی یا کشاورزان محلی برای راهنمایی‌های دقیق‌تر در مورد بهترین زمان کاشت گوجه‌فرنگی در منطقه خود استفاده کنید

 

زمان کاشت گوجه فرنگی در مناطق گرمسیر

در مناطق گرمسیر، زمان کاشت گوجه‌فرنگی باید با توجه به شرایط آب و هوایی محلی تنظیم شود. این مناطق معمولاً با دماهای بالا و رطوبت بالایی روبرو هستند، بنابراین بهتر است زمان کاشت گوجه‌فرنگی را با دقت انتخاب کنید تا بهترین نتیجه را بدست آورید. در مناطق گرمسیر، می‌توانید به روش‌های زیر عمل کنید:

زمستان و پاییز:

در مناطقی که تابستان‌ها بسیار گرم و خشک هستند، می‌توانید گوجه‌فرنگی را در زمستان و پاییز کاشت کنید. این فصول معمولاً دارای دماهای مناسب‌تری هستند و می‌توانید از طریق آبیاری منظم به رشد گوجه‌فرنگی کمک کنید.

بهار:
در برخی مناطق گرمسیر که بهار نسبتاً ملایمتر است، می‌توانید در اوایل بهار گوجه‌فرنگی کاشت کنید. اما در مناطقی که بهار دارای دماهای بسیار بالاست، ممکن است بهار برای کاشت گوجه‌فرنگی مناسب نباشد و باید به سایر فصول متوسل شوید.

آخر بهار تا اوایل تابستان:

در بسیاری از مناطق گرمسیر، آخر بهار و آغاز تابستان زمان مناسبی برای کاشت گوجه‌فرنگی است. در این زمان‌ها دماها مناسبتر هستند و گیاهان می‌توانند بهترین عملکرد را داشته باشند.

در هر صورت، بهتر است با محققان محلی یا کشاورزانی که تجربه در کاشت گوجه‌فرنگی در منطقه گرمسیری دارند، مشورت کنید تا بهترین زمان کاشت را برای منطقه خود تعیین کنید.

 

زمان کاشت گوجه فرنگی در مناطق سردسیر

در مناطق سردسیر، زمان کاشت گوجه‌فرنگی باید با توجه به شرایط آب و هوایی و فصل‌های محلی تنظیم شود. این مناطق معمولاً با زمستان‌های سرد و تابستان‌های نسبتاً گرم مواجه هستند. در اینجا چند نکته مهم در مورد زمان کاشت گوجه‌فرنگی در مناطق سردسیر را بررسی می‌کنیم:

زمان کاشت بهاری:

در بسیاری از مناطق سردسیر، بهار ممکن است بهترین زمان برای کاشت گوجه‌فرنگی باشد. این از اوایل بهار تا اوایل تابستان می‌تواند شامل شود، زمانی که دماها کمی گرمتر می‌شوند و خطر انجماد زمین کمتر است.

زمان کاشت پاییزی:

در بعضی از مناطق سردسیر که تابستان‌ها کوتاه و پاییز‌ها طولانی است، ممکن است زمان کاشت گوجه‌فرنگی در پاییز مناسب باشد. این از اواخر تابستان تا اوایل پاییز می‌تواند شامل شود، زمانی که دماها آرام‌تر می‌شوند و خطر انجماد زمین کمتر است.

محافظت از گیاهان در دمای پایین:

در مناطق سردسیر، ممکن است در طول فصل رشد، دما به شدت پایین بیاید. در این شرایط، استفاده از پوشش‌های گرمایی مانند رویه‌های روی گیاهان و استفاده از تونل‌های پلاستیکی می‌تواند به گیاهان کمک کند که از سرما و انجماد محافظت شوند.

کاشت در گلخانه:

در مناطقی با زمستان‌های بسیار سرد، کاشت گوجه‌فرنگی در گلخانه ممکن است گزینه بهتری باشد. این به گیاهان اجازه می‌دهد که در محیطی گرم و پایدارتر رشد کنند و از خطرات سرما و هوای سرد بیشتر محافظت شوند.

با توجه به شرایط خاص هر منطقه سردسیر، بهتر است با محققان محلی یا کشاورزانی که تجربه در کاشت گوجه‌فرنگی در این نواحی دارند، مشورت کنید تا بهترین زمان کاشت را برای منطقه خود تعیین کنید.

 

فاصله کاشت گوجه فرنگی در مزرعه

فاصله کاشت گوجه‌فرنگی در مزرعه بستگی به نوع گوجه، شرایط زمین، و سیستم آبیاری استفاده شده دارد. در اینجا چند نکته مهم در مورد فاصله کاشت گوجه‌فرنگی در مزرعه را بررسی می‌کنیم:

فاصله بین ردیف‌ها:

فاصله بین ردیف‌های گوجه‌فرنگی باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا گیاهان به راحتی رشد کرده و به نور و هوا دسترسی داشته باشند. معمولاً این فاصله بین 80 تا 100 سانتیمتر است.

فاصله بین گیاهان داخل ردیف:

فاصله بین گیاهان داخل هر ردیف بستگی به نوع گوجه و سیستم کاشت دارد. برای گونه‌های بزرگتر، مثل گوجه‌فرنگی زرد، معمولاً فاصله بین گیاهان بیشتر است، در حالی که برای گونه‌های کوچکتر، مثل گوجه‌فرنگی گیلاسی، می‌توانید گیاهان را به نزدیکی یکدیگر کاشته و فاصله کمتری بین آنها بگذارید.

سیستم آبیاری:

در صورت استفاده از سیستم آبیاری قطره‌ای، می‌توانید گیاهان را به نزدیکی همتا کاشته و فاصله کمتری بین آنها بگذارید. اما در صورت استفاده از آبیاری سطحی یا سایر سیستم‌های آبیاری، بهتر است فاصله بین گیاهان را بیشتر کنید تا آب بهتر منتقل شود و زمین بهتر تهویه شود.
سازگاری با ماشین‌آلات کشاورزی:

در نهایت، فاصله کاشت گوجه‌فرنگی باید با ماشین‌آلات کشاورزی سازگار باشد. باید فاصله‌ها به گونه‌ای انتخاب شوند که ماشین‌های کشاورزی به راحتی بتوانند از بین آنها عبور کرده و خدمات لازم را به گیاهان ارائه دهند.

با توجه به این نکات، می‌توانید فاصله کاشت گوجه‌فرنگی در مزرعه را بهترین شکل ممکن تنظیم کنید تا بهترین عملکرد را از محصول خود بدست آورید

 

آسان ترین روش کاشت گوجه فرنگی

آسان‌ترین روش برای کاشت گوجه‌فرنگی معمولاً استفاده از نشا گوجه‌فرنگی است. این روش کاشت به دلیل سادگی و کارآمدی آن، بسیار محبوب است. در زیر مراحل آسان کاشت گوجه‌فرنگی با استفاده از نشا را برای شما شرح می‌دهم:

آماده‌سازی نشا:

نشاهای گوجه‌فرنگی را از فروشگاه‌های کشاورزی یا مراکز مربوطه تهیه کنید. نشاهایی که برای کاشت انتخاب می‌کنید، باید سالم و بدون نقص باشند.

آماده‌سازی زمین:

زمین را با استفاده از ابزار مناسب مانند تیلر یا کشاورزی آماده کنید. خاک باید لاکه کرده شده و آماده برای کاشت باشد.

کاشت نشا:

در فاصله حدود 30-40 سانتیمتری از هم، یک شانه را در زمین کنید. سپس نشاها را در این شانه‌ها کاشت کنید و با زمین رو به روی آنها را بپوشانید.

آبیاری:

بلافاصله پس از کاشت، زمین را آبیاری کنید تا خاک مرطوب شود. از این پس به طور منظم زمین را آبیاری کرده تا خاک همیشه مرطوب باقی بماند.

مراقبت‌ها:

مراقبت‌های منظم از گیاهان را انجام دهید، از جمله آبیاری منظم، از بین بردن علف‌های هرز، و احاطه از بیماری‌ها و آفات ممکن.

پشتیبانی از گیاهان:

هنگامی که گیاهان به ارتفاع حدود 30-40 سانتیمتر رسیدند، ممکن است نیاز به پشتیبانی از آنها داشته باشید. می‌توانید از ستون‌ها یا کارهای دیگری استفاده کنید تا گیاهان بهترین پشتیبانی را داشته باشند.

با انجام این مراحل، می‌توانید به آسانی و با کمترین تلاش گوجه‌فرنگی کاشته و از محصول خود لذت ببرید.

 

خاک مناسب برای کاشت گوجه فرنگی در گلدان

برای کاشت گوجه‌فرنگی در گلدان، خاکی که دارای ویژگی‌های مناسبی برای رشد گیاه است مورد نیاز است. خاک مناسب برای کاشت گوجه‌فرنگی باید دارای این ویژگی‌ها باشد:

حاوی مواد غذایی کافی: خاک باید حاوی مواد غذایی کافی برای رشد و تغذیه گوجه‌فرنگی باشد. این شامل عناصر غذایی اصلی مانند نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم است.

خاک دارای خواص زهکشی مناسب: خاک باید دارای خواص زهکشی مناسب باشد تا اجازه دهد که آب به خوبی از زیر گلدان تخلیه شود و ریشه‌های گیاه از بیش‌اندازه آب دوری کنند.

خاک با pH مناسب: خاک باید دارای pH مناسبی باشد که بین ۶.۰ تا ۶.۸ باشد. این pH مناسب برای جذب عناصر غذایی توسط گیاه و رشد بهتر آن است.

خاک قابل نفوذ: خاک باید به اندازه کافی نرم و قابل نفوذ باشد تا ریشه‌های گیاه به راحتی در آن رشد کنند و به سمت آب و عناصر غذایی بتوانند حرکت کنند.

خاک خالص و بدون عفونت: اطمینان حاصل کنید که خاکی که برای کاشت استفاده می‌کنید، خالص و بدون عفونت‌های مضر مانند قارچ‌ها یا علف‌های هرز است.

با استفاده از خاکی که این ویژگی‌ها را دارد و با ارائه مراقبت‌های مناسب از گیاه، می‌توانید گوجه‌فرنگی با کیفیت و سالم را در گلدان کشت کنید.

 

نحوه کاشت گوجه فرنگی بصورت قطره ای

کاشت گوجه‌فرنگی با استفاده از سیستم آبیاری قطره‌ای می‌تواند روشی کارآمد و بهره‌ور برای تولید محصول با کیفیت و کاهش مصرف آب باشد. در زیر، مراحل کاشت گوجه‌فرنگی با استفاده از سیستم آبیاری قطره‌ای را شرح می‌دهم:

آماده‌سازی زمین:

ابتدا زمین را آماده کنید. این شامل خرد کردن خاک، اصلاح pH خاک اگر لازم باشد، و افزودن کودها و مواد آلی برای بهبود ساختار و ارزش تغذیه‌ای خاک است.

نصب سیستم آبیاری:

پس از آماده‌سازی زمین، سیستم آبیاری قطره‌ای را در زمین نصب کنید. این شامل لوله‌های قطره‌ای، نازل‌ها، و تجهیزات مربوطه برای تنظیم و توزیع آب است.

کاشت نشا یا بذر:

بعد از نصب سیستم آبیاری، نشا یا بذر گوجه‌فرنگی را در زمین کاشته یا انتقال دهید. در این مرحله، مراقب باشید که فاصله مناسب بین گیاهان را رعایت کنید تا هر گیاه به میزان کافی فضا برای رشد داشته باشد.

راه‌اندازی سیستم آبیاری:

پس از کاشت گیاهان، سیستم آبیاری قطره‌ای را راه‌اندازی کنید. اطمینان حاصل کنید که نازل‌ها به درستی کار می‌کنند و آب به همه بخش‌های زمین توزیع می‌شود.

مراقبت‌های پس از کاشت:

بعد از کاشت، مراقبت‌های لازم را انجام دهید، از جمله آبیاری منظم و مواظبت از گیاهان در برابر بیماری‌ها و آفات.

کوددهی و مراقبت‌های مکمل:

طی دوره رشد، از کوددهی منظم و مراقبت‌های مکمل مانند تقویت کردن ساقه‌ها، پاک کردن علف‌های هرز، و کنترل آفات و بیماری‌ها مطمئن شوید.
با انجام این مراحل، می‌توانید گوجه‌فرنگی با کیفیت و با کمترین مصرف آب را تحت سیستم آبیاری قطره‌ای کاشته و به محصول برسانید.

 

####################################################################################

 

چگونه در خانه گوجه فرنگی بکاریم؟

گوجه فرنگی یکی از با کیفیت ترین و پرمصرف ترین سبزیجات در بین خانواده های ایرانی است. اگر شما هم به این سبزی با کیفیت علاقه مند هستید ، می توانید آن را در خانه پرورش دهید و لذت باغبانی را تجربه کنید.
بسیاری از گوجه فرنگی های تولید شده تجاری نیز در محیط های بدون خاک با استفاده از محلول کود مصنوعی پرورش داده می شوند و قبل از رسیدن آن برداشت می شوند. هر دو روش باعث می شود گوجه فرنگی خوب به نظر برسد اما طعم خوبی ندارد.
تحقیقات همچنین نشان داده است که گوجه فرنگی های ارگانیک و خانگی ترکیبات شیمیایی پیچیده تری دارند و طعم آنها بهتر از میوه های تولید شده در بازار است، اما به احتمال زیاد دارای رنگدانه های لی کوپن بیشتری هستند. باز شدن عروق مسدود شده کمک می کند و این یکی از دلایل رژیم غذایی بسیار سالم مدیترانه ای است.

گیاه شناسی از گوجه فرنگی

گوجه فرنگی یک گیاه گل دهنده عالی است ، از راسته دو لپه ای، از خانواده solonaceae، از تیره lyopersicon است. این گیاه انواع مختلفی دارد که ممکن است برای میوه یا تزئین آن پرورش داده شود. ریشه های آن عمیق و گاهی اوقات تا یک متر طول دارد که در صورت پیوند، ریشه های جانبی محکمی تولید می شود.
ساقه های جوان گوجه فرنگی علفی گرد ، صاف ، شکننده و کرک دار است که به دلیل پیری سخت و تقریباً چوبی می شود. طول ساقه خزنده و منشعب به 1.5 متر می رسد اما برخی از انواع به نام Validum دارای ساقه های کوتاه ، محکم و ایستاده هستند و بدون کمک سرپرست در هوا می ایستند. برگهای این گیاه متناوب و مرکب است که اندازه آنها برای انواع مختلف یکسان نیست. برگها سبز روشن و پشت آن معمولاً کرک دار است.
گلهای کوچک گوجه فرنگی به صورت دسته ای روی ساقه بین دو گره ظاهر می شوند. دارای 5 گلبرگ زرد است که در انتها جدا می شوند. گلبرگ ها معکوس ، پهن و لنگی هستند. گل گلی سبز دارای 5 کاسبرگ بلند ، کشیده یا نیزه ای است که در ابتدا کوچکتر از گلبرگ است اما با رشد میوه طول آن افزایش می یابد. 5 پرچم با شاخک های بزرگ که روی یک میله کوتاه قرار می گیرند. میوه آن یک گوجه فرنگی است و از 2 تا چندین حفره تشکیل شده است. میوه ها گوشتی هستند و تعداد زیادی تخم مرغ کوچک قلبی شکل دارند.
رنگ و شکل میوه ، دیر یا زودرس بودن میوه ، گوشتی بودن یا آبدار بودن میوه و صاف یا چین دار بودن میوه از گوجه فرنگی به نوع دیگر متفاوت است. دانه های گوجه فرنگی کوچک ، سبک ، پهن و سفید هستند و حدود 4 تا 5 سال قدرت خود را حفظ می کنند.
تشکیل میوه در گیاه گوجه فرنگی تابعی از عوامل مختلفی است که با یکدیگر تعامل دارند. این عوامل شامل غذا ، دما و طول روز است. از طرف دیگر ، تلقیح در گلهای گوجه فرنگی بسیار دشوار است، رطوبت زیاد یا ریزش آب روی گلها در هنگام تلقیح میزان باردهی را كاهش می دهد.

چگونه در خانه گوجه فرنگی را پرورش دهیم؟

برای کاشت گوجه فرنگی در خانه لازم است مراحل زیر را انجام دهید.

گوجه فرنگی ها را از وسط نصف کنید و در ظرف پلاستیکی قرار دهید:

ظرفی با درب پهن برای چند روز می خواهید. یک لایه قارچ روی دانه ها ظاهر می شود. این روند می تواند بسیاری از بیماری های ناشی از بذر را از بین ببرد، که می تواند بر تولید بعدی گیاهان تأثیر بگذارد.

برچسب روی ظرف بزنید:

اگر چندین نوع بذر مختلف می کارید، حتماً روی ظرف را برچسب بزنید تا از بروز هرگونه اشتباه جلوگیری کنید. درب ظرف را بگذارید اما آن را نبندید تا اکسیژن به آن برسد.

خمیر را در مکانی گرم و دور از تابش مستقیم آفتاب قرار دهید:

روند تخمیر می تواند ظاهر و بوی نامطبوعی داشته باشد، بنابراین ظرف را کنار بگذارید. به عنوان مثال ، می توانید ظرف را زیر دست‌شویی، یا در گاراژ قرار دهید (به شرطی که به اندازه کافی گرم باشد).

هر روز ظرف را هم بزنید تا یک لایه سفید روی سطح آن ایجاد شود:

معمولاً دو یا سه روز طول می کشد تا قارچ تشکیل شود. بلافاصله بعد از تشکیل قارچ بذرها را جدا کنید تا بذرها در ظرف جوانه نزنند.

برداشت محصول:

برای از بین بردن لایه قارچ از دستکش استفاده کنید. بذرها به ته ظرف فرو می روند.

آب را در یک کاسه بریزید و مخلوط را رقیق کنید:

اجازه دهید دانه ها در ته ظرف حل شوند و همچنان قسمتهای ناخواسته محلول را روی صافی بریزید. مراقب باشید دانه ها را دور نریزید. پس از جمع آوری تمام دانه ها در صافی ، آنها را کاملاً با آب بشویید.
بذرها را روی سطح نچسب پخش کنید و بگذارید چند روز خشک شوند. یک ظرف شیشه ای یا کاشی و سرامیک ، ورق ، تخته یا پنجره همه کار را به خوبی انجام می دهد. حذف دانه های خشک از کاغذ یا پارچه می تواند بسیار دشوار باشد. بعد از خشک شدن می توانید آنها را در کیسه پلاستیکی بسته بندی کنید تا زمانی که آماده کاشت شوند. حتماً بذرها را در ظرف برچسب بزنید.

دانه ها را در یک مکان تاریک و خنک نگه دارید:

همچنین می توانید برای شبیه سازی هوای زمستان ، آنها را در یك ظرف محفوظ از هوا در یخچال قرار دهید. دانه ها را در فریزر قرار ندهید ، زیرا به آنها آسیب می رساند.

 

 

کاشت گوجه فرنگی در خانه با استفاده از روش کاشت بذر

1.  زمان کاشت بذر گوجه فرنگی در داخل 6 تا 8 هفته قبل از آخرین سرما است:

برای تهیه بوته های گوجه فرنگی برای انتقال در فضای باز ، در فضای داخلی کاشت را شروع کنید در حالی که بیرون هنوز سرد است. دمای سرد در اوایل بهار می تواند باعث رشد یا حتی از بین رفتن نهال های جوان شود. برای بهبود شانس تولید، کشت بذر را در داخل خانه شروع کنید.

2. گلدان های پلاستیکی یا گلدان های کوچک مشابه برای کاشت گوجه فرنگی در خانه، خریداری کنید:

این گلدان ها را می توانید در اتاق خود یا فروشگاه لوازم باغبانی پیدا کنید.

3. ظرف را با مخلوط مرطوب خاک پر کنید:

به عنوان مثال ، می توان مخلوطی را با استفاده از خزه کمپوست 1/3 و 1/3 درست قبل از کاشت بذر آبیاری کرد. در هر گلدان 2 یا 3 دانه در 1/4 اینچ عمق خاک قرار دهید. با خاک بپوشانید.

4. گلدان را هرر‌وز چک کنید:

وقتی گیاهان از خاک خارج شوند ، به سرعت رشد می کنند.

 

کاشت گوجه فرنگی در خانه با روش انتقال گیاه

1. توجه داشته باشید که گیاهان حداقل 6 اینچ (15.2 سانتی متر) رشد کرده اند.

وقتی خطر سرمازدگی در فضای باز وجود نداشته باشد ، آنها آماده انتقال در فضای باز هستند.

2. عادت دادن گیاه به محیط جدید:

حدود یک هفته قبل از اینکه بخواهید گیاهان را به فضای بیرون منتقل کنید ، باید به تدریج آنها را با درجه حرارت در هوای آزاد تنظیم کنید. گیاهان را به تدریج در معرض نور آفتاب قرار دهید و در یک منطقه نسبتاً سایه دار ساعات ماندن گیاهان را در فضای باز به آرامی افزایش دهید. با یک ساعت یا کمتر از روز شروع کنید و به تدریج آن را افزایش دهید.

3. فضای باغ را آماده کنید:

شما می خواهید از خاک خوب زهکشی شده با مقدار کافی مواد آلی استفاده کنید. استفاده از خزه در خاک باعث زهکشی می شود. شما همچنین می توانید در برگ یا کمپوست ترکیب کنید. برای استفاده از خزه ، بیش از نیمی از خاک را برداشته و خاک را به نسبت مساوی خزه نارس مخلوط کرده ، مخلوط خزه و خاک نارس را با هم مخلوط کرده و در محل کاشت بریزید.

4. سطح PH خاک را آزمایش کنید:

گوجه فرنگی هنگام کاشت در خاک با PH بین 6 تا 7  رشد می کند. دفتر توسعه کشاورزی محلی شما باید فرم های آزمایش خاک ، کیسه ها و دستورالعمل ها را داشته باشد. پس از تنظیم خاک ، سطح فشار را دوباره آزمایش کنید. اگر سطح pH کمتر از 6 است ، آهک دولومیت به خاک اضافه کنید تا سطح pH افزایش یابد. اگر PH خاک از 7 بالاتر است ، دانه های گوگرد را مخلوط کنید تا سطح pH کاهش یابد.

5. حفره ای به عمق حدود 2 فوت (0.6 متر) حفر کنید:

باید به اندازه کافی عمیق باشد تا بتواند نهال ها را بکارد و فقط 1/4 این گیاه از زمین خارج می شود. یک قاشق غذاخوری مواد آلی مانند کمپوست را درون حفره بریزید. این باعث افزایش بیشتر گیاه و همچنین جلوگیری از پیوند گیاه می شود.

6. گیاهان را با احتیاط برداشته و روی زمین قرار دهید.

در مراحل پیوند زدن سعی کنید به ریشه آسیب نرساند. پیوند را به اندازه کافی عمیق تنظیم کنید تا خاک هنگام پوشاندن گیاه، اولین مجموعه برگ جدید را لمس کند. اطمینان حاصل کنید که تمام برگهایی را که در پایین خاک قرار دارند بردارید. گوجه فرنگی می تواند از برگهایی که در ارتباط با خاک هستند بیماری بگیرد.

7. کوددهی به گیاه:

می توانید گیاهان را با کود مرغ یا کود گیاهی کم ازت با غلظت بالای فسفر کود دهید. سپس ، گیاهان را کاملاً آبیاری کنید. شما باید هر ماه فرآیند کوددهی را تکرار کنید.

8- چوب را در کنار گیاهان قرار دهید.

این امر به گیاهان کمک می کند تا در هنگام رشد قوی بوده و میوه را از درخت راحتتر کنند. مراقب باشید به ریشه آسیب نرسد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *